Europapress Izdanja

OK!
Broj 39

Moje putovanje

Šlos Solitud

Glumica Sena Đorović, koju ovih dana možemo videti na sceni Narodnog i Jugoslovenskog dramskog pozorišta, boravila je u elitnoj umetničkoj akademiji u bajkovitom kraju jugozapadne Nemačke, gde je uživala u šetnji po čistom vazduhu kraj urednih pašnjaka, probala gurmanske kobasice i čuveno točeno pivo, a ono što svakako neće zaboraviti jeste ukus kolačića od đumbira koji se prave u najrazličitijim oblicima i veličinama

UBaden Virtemberg, najbogatiju nemačku pokrajinu, odnosno saveznu državu na jugozapadnom delu zemlje, krenula sam zahvaljujući dugogodišnjem prijatelju i kolegi, reditelju Bojanu Đorđevu. Saznavši za elitnu umetničku akademiju Šlos Solitud, koja se nalazi u ovoj pokrajini, odlučio je da mene, našeg kolegu slikara Sinišu Ilića i sebe, kao malu trupu, koja je dosad imala nekoliko uspešnih samostalnih projekata u zemlji i inostranstvu, prijavi na konkurs za dodelu stipendija. Na osnovu zajedničke profesionalne biografije, kao i individualnih biografija, bili smo odabrani od žirija sastavljenog od najkompetentnijih svetskih umetnika za izvođačke umetnosti. Ukupno smo u Nemačkoj boravili šest meseci, i to je zaista sjajno i nezaboravno iskustvo.
Zamak umetnosti Putovali smo avionom do Štutgarta, glavnog grada države Baden Virtemberg, a let je trajao dva sata. Odatle smo gradskim prevozom, koji savršeno funkcioniše, za dvadesetak minuta stigli do Šlos Solituda. Reč je, zapravo, o predivnom mestu na velikom brdu iznad Štutgarta, gde se nalazi impozantni zamak. On je sa svih strana okružen šumom, a u njegovim odajama je akademija za evropsku art elitu. U okviru akademije nalaze se udobni i prostrani stanovi u kojima umetnici žive, kao i ateljei i studiji. Svaki umetnik ima svoj stan i prostor za rad, u zavisnosti od toga čime se bavi. U programu su arhitektura, to jest arhitektonski i dizajn prostora, vizuelne i izvođačke umetnosti (scenski dizajn, režija, dramaturgija, gluma, muzički teatar, ples), rad na videu, filmu i novim medijima, književnosti, kao i umetnost muzike i zvuka. Sve je besprekorno organizovano i podređeno umetnicima. U Šlos Solitudu je zanimljivo to što akademija okuplja veliki broj stvaralaca iz celog sveta, pa mesto funkcioniše kao mali grad prepun izložbi, predstava, filmskih projekcija, koncerata.
Po ukusu princa Inače, dvorac je tipičan primer rokoko arhitekture s kraja osamnaestog veka. Pripadao je princu Karlu Eugenu od Virtemberga, čiji se krevet u rokoko stilu i danas tamo nalazi. U najsjajnijim vremenima u njemu je stanovalo više od hiljadu ljudi, a princ je tu živeo sedam godina. Unutrašnjost i spoljašnjost dvorca raskošno je dekorisana, a prelepa priroda koja ga okružuje, čist vazduh, tišina i mir koji vladaju, ovo mesto čine idealnim za

… nastavak teksta Vam je dostupan u štampanom izdanju.